|
PACCHIANA I CAULONIA |
||
|
|
Turnai ‘nto
paisi ri me nonni,
‘ndi sta terra
antica e sfurtunata,
undi a musica
e a poesia sunnu di casa
chi pari criatu
ri mani di na fata.
All’intrasattu
supra un barcuneddhu,
ammenzu a dhu
pampini i racina,
vitti nu quatru
di Maronna Greca,
pariva chi
s’era ffacciata na Regina.
|
|
|
Cantava na
canzuna a zingareddha
n’anticu cantu
chi rriva di luntanu,
cchiù cantava e
cchiù pariva beddha,
pariva ca ddhu
mumentu mundu si criava.
Aiva ll’occhi
niri i calamita
e na billizza i
fimmina ‘ngarbata,
li scianchi
jiati di na ciaramita
e la frischizza
di rosa profumata.
|
|
|
|
Nu sbuffu i
ventu ‘nci jisau i capiddhi
e iddha si
ttaccau cu na furcina,
chiddh’occhi
chi parivinu du stiddhi
vardavinu
luntanu a la marina.
Quandu si vutau
e vitti a mmia,
‘mbasciandu
l’occhi stutau la luminaria,
fu un lampu
..., e ddhu mumentu di gulìa,
fu comu un volu
i turtura ‘nta ll’aria.
|
||
|
|
||
© I Cumpari Ra Putia - Varese